'We hoorden overal om ons heen schoten'


Naomi (45) woont met haar negen kinderen in Burkina Faso. In haar dorp leefden christenen en moslims vreedzaam met elkaar. Een aanval van moslimterroristen maakte daar abrupt een einde aan. Naomi’s echtgenoot - Eli - kwam daarbij om het leven.  

Eli ging die bewuste zaterdagmiddag in april nog even op bezoek bij een vriend. Naomi was bezig met het koken van het avondeten. “Toen Eli een paar uur weg was, hoorden we overal om ons heen schoten. De kinderen kwamen naar me toe en vroegen wat er aan de hand was. Mijn oudste zoon wierp een blik naar buiten en zag dat er mensen rondrenden die aan het schieten waren. Hij riep naar me: ‘Mama, waar gaan we ons verstoppen?’ Ik zei dat we rustig moesten blijven en moesten bidden, maar zelf voelde ik mijn hart al in mijn keel. Ik voelde dat het niet goed was met mijn man. Ik kon geen woord uitbrengen in gebed. Ik mompelde maar wat en huilde.” 

Naomi

Na twee lange uren werd het stil op straat. Naomi ging naar buiten en hoopte en bad dat Eli terug zou komen. Niet veel later kwam de vriend aanlopen bij wie Eli op bezoek was gegaan. Zijn blik stond ernstig. “Ik bleef maar kijken of ik mijn echtgenoot achter hem aan zag komen, maar er was niemand”, vertelt Naomi. De vriend vertelde haar dat Eli was omgekomen. “Hij wilde per se naar huis toe gaan om bij zijn gezin te zijn toen de aanval begon. De vriend had geprobeerd hem tegen te houden, maar Eli ging toch. Op straat werd hij neergeschoten.” 

Omdat het niet bij deze ene aanval bleef, moest Naomi met haar kinderen vluchten. Ze kregen onderdak via een kerk. “Het is fijn dat deze gemeente zo goedgunstig was om voor huisvesting te zorgen, maar ons allemaal te eten geven bleek een probleem. We waren met te veel mensen en de kerk kon het niet aan.” Open Doors hoorde wat er was gebeurd en kon voorzien in voedsel voor de gevluchte christenen.  

“Toen de voorganger vertelde dat er hulp kwam, geloofde ik hem eerst niet. Maar God is trouw en verlaat ons nooit, heb ik gemerkt. Hij heeft onze gebeden verhoord. Ik heb nu maïs, bonen en rijst om mijn gezin mee te voeden. Ik heb er geen woorden voor hoeveel dit voor mij betekent.”

Meer lezen over de Ranglijst Christenvervolging? Klik hier